Over roomijs en hoe het ene ijsje het andere toch niet is

[1 oktober 2019]

Goed... Met de deur in huis en eerlijk: ik ben geen echte ijsjeseter, heb het hele enthousiasme nooit echt begrepen. Ik vind het meeste ijs te zoet en vooral te plakkerig. Als ik dus al een ijsje eet, dan moet het echt heel heel heel erg lekker zijn. En met banaansmaak als het even kan, maar dat terzijde :)

Die echt lekkere ijsjes, die at ik al in een ijssalon in Gent en in hoeves waar we toevallig voorbij wandelden. Ze smelten op je tong zonder dat ze plakken. Ze smaken naar wat ze horen te smaken en dus niet alleen naar suiker. En ze zijn ambachtelijk, altijd.

Nu weet ik natuurlijk wel dat je niet altijd alles hoeft te lusten wat er in je eigen winkel ligt, ik drink bijvoorbeeld ook al geen druppel alcohol en toch kan je hier en daar een goede wijn of Gin in onze rekken vinden. Geproefd en goedgekeurd door anderen dan ikzelf, maar dus wél geproefd en goedgekeurd! Ik sta met andere woorden achter elk product dat we verkopen, we gaan enkel voor topkwaliteit.

Toen we dus de vraag kregen naar roomijs ging ik op zoek naar een leverancier van echt lekker, ambachtelijk ijs. Ik vond Missault.

De zaakvoerder kwam zijn roomijs - met taarten en al - in hoogsteigen persoon eventjes voorstellen vanuit Brugge met een enthousiasme waar ik oprecht blij van kan worden. Leeft voor zijn zaak, staat helemaal achter zijn produkt en vindt dat de rest van de wereld dat produkt ook moet leren kennen... mooi!

Het ijs van Missault beste mensen, dat is dus echt lekker! Een klein beetje keuzestress overviel me bij het zien van de mogelijke smaken en dus koos ik alles. Je kan in onze winkel roomijs kopen in literdozen in veertien smaken: vanille, bourbon vanille, chocolade, extra chocolade, pistache, mokka, speculoos, caramel, straciatella, cuberdon, pistache, amandelmelk, aardbei, praliné en banaan.

En dan zijn er nog die taarten, maar dat is voer voor een tweede blogpost.