Het einde van de suikerboon...?

[11 april 2019]

Suikerbonen

“The only constant in life is change”- Heraclitus 540 – 480 voor Christus.

Je krijgt dergelijke quotes niet elke dag in je mailbox... ik kreeg bovenstaande gisteren als reactie op een verzuchting. De verzuchting had te maken met het einde van een traditie, het antwoord kwam van één van onze leveranciers. Eentje waarmee we door de jaren heen iets van een relatie hebben opgebouwd die maakt dat verzuchtingen en gevleugelde antwoorden nogal gemakkelijk over en weer gestuurd worden.

Of het einde van de suikerboon nabij was, had ik mij hardop afgevraagd. Want dat er in onze kleine branche echt heel wat aan het veranderen is in een sneltempo.

Ik heb niks tegen verandering, zou zelfs willen zeggen dat het net die verandering is die maakt dat ik na dertien jaar nog steeds graag onderneem. Ik voeg daar graag mijn rotsvaste overtuiging aan toe dat een traditie enkel kan overleven door zich aan te passen aan de tijdsgeest. We hebben nota bene zelf mee aan de wieg gestaan van de overgang van traditionele doopsuiker (met strik) naar alternatieve, gepersonaliseerde geschenkjes. Ik heb ondervonden hoe meer en meer mensen wilden afstappen van suikerboontjes met chocolade en overstapten naar allerlei snoepjes. Ik heb dat toegejuicht en aangemoedigd: joepie, eens iets anders!

Wij hebben meer dan 120 verschillende soorten snoep in voorraad trouwens. Zuiver zakelijk gezien maakt het mij dus niet zo heel veel uit waar jullie massaal voor kiezen, we kunnen het aanbieden.

Waarom ik dan zo ineens wat weemoedig werd gisteren? Nostalgie misschien?

De vraag van de helft van onze klanten om vooral niet te werken met de traditionele boon doet mij vrezen dat de traditie zoals we ze kennen wel eens op haar laatste pootjes zou kunnen lopen. Dat kan twee richtingen uit: of we delen binnen twintig jaar alleen nog snoepjes uit en de suikerboon bestaat enkel nog in onze herinnering, of de traditie flakkert binnen een aantal jaar terug op omdat ze gemist wordt.

Stilletjes hoop ik op scenario twee, want die suikerboon... ik zou ze toch missen :-)